Kaçamak Yaþýyoruz

29/8/2008 · Kategori: Yonetim-Gelisim Yazilari

Kaçamak Yaþýyoruz

Her þeyden, bazen kendimizden bile kaçýyoruz.
Duygularýmýzý paylaþmak nedense zor geliyor bize. Kendimiz bile yaþayamýyoruz ki... Hep içimize atýyoruz sevgileri, hüzünleri, mutluluklarý. Baðýrýp çaðýrýp hani derler ya ``Bardaktan boþanýrcasýna yaðan yaðmur gibi`` aðlayamýyoruz bile.
Utanýyoruz... Kýzgýnlýklarýmýzý hep içimize atýyoruz. Aslýnda kendimize kýzýyoruz. Karþýmýzdakinin hiç suçu yok ``sadece o O`nun düþüncesi`` diyemiyoruz. Gördüðümüz her iyilik ve kötülüðün bizden kaynaklandýðýný anlayamýyoruz. Volkanlar patlýyor içimizde söndüremiyor gözyaþlarýmýzý içimize
akýtýyoruz.

Görmüyoruz...
Kör deðiliz sadece bakýyoruz. Çevremizdekileri sadece hareket eden birer obje olarak deðerlendiriyoruz. Doðan güneþin sýcaklýðýný, rüzgarýn getirdiði okþamayý, kuþ sesindeki canlýlýðý ve hayatý hep kaçýrýyoruz. Ruhumuzu bir yerlerde býraktýk, bulamýyoruz… Çok hýzlý gidiyor, dinlenemiyoruz. Herkes ama herkes, her þey üstümüze üstümüze geliyor... Korkup kaçýyoruz.

Sevemiyoruz…
Sevgilerimizin bile sebebi çýkar iliþkisine dayalý. Hep bir þeyler bekliyoruz karþýmýzdakinden. Peki... Ne veriyoruz? Arkadaþlýðý bile beceremiyoruz. Bazen bir merhaba demek bile zor geliyor. “O bana dün selam vermemiþti ben neden vereyim?” bile diyebiliyoruz. Aslýnda kendimizle inatlaþýyoruz. Egomuz daima üstün geliyor. Sebebini bilmiyoruz.

Düþünmüyoruz.
Geleceðimizi, geçmiþimizi içinde bulunduðumuz aný bile düþünmüyoruz. Hep gel geç iliþkilerde gözümüz. Hep baþkasý olmakta... Kendi benliðimizi kaybettik. Tanýmýyoruz içimizdeki beni. Ne istediðimizi ne beklediðimizi bile bilmiyoruz. Kendimiz den bile kaçýyoruz. Yüzleþemiyoruz kendimizle… Eleþtiride dozu kaçýrmaktan korkmuyoruz ama kendimize yöneltilen eleþtirileri saldýrý olarak algýlýyoruz. Hayatýn tüm yanlýþlarý hep bizim dýþýmýzda...

Bir tebessümü bile çok görüyoruz karþýmýzdakine. Bilmiyoruz, aslýnda o çok gördüðümüz tebessümün kendimize verdiðimiz en deðerli hazine olduðunu...

Hayatta her þey size baðlý. Sen istersen dünya daha güzel… Sensin tüm güzellikleri yansýtan… Diðer olan biten her þey sadece araç… Yani sen varsan her þey var. Kendini tanýmaktan geçiyor her þey. “Bir tebessümle baþlýyor güzellikler.” Sabah yataktan kalktýðýnda aynada kendine tebessüm et ve “Günaydýn” dileklerini ilet kendine... Gözlerini kapat hayatýn seslerini dinle. Yeni bir gün, her yeni gün seninle birlikte var. Ruhun bir yerlerde seni bekliyor. Bul Onu. Hisset tüm hissettiklerini. Bak nasýl deðiþecek hayat...

Gülümseyin.

Aysel Durmuþ'tan alýntýdýr...Teþekkürlerimizle...